زبر اخلاق ، متا اتيک ﴿metaethics﴾ ׳

بخشى از فلسفه اخلاق که خود فلسفه اخلاق را موضوع مطالعه و بررسى قرار مى دهد و براى اين منظور از فرا تئورى ﴿متا تئورى، فوق نظريه﴾ استفاده مى برد. متا تئورى داراى بار ارزشى و جانبدارانه نيست، مانند بيان اين جمله: برده داران بردگان را کمتر از انسان مى دانستند ﴿که جمله اى توصيفى يا ديسکريپتيو است﴾. گونه هاى بيانى ﴿اکسپرسيو: برده داران ستمکارند﴾ و برانگيزنده ﴿اووکاتيو: نابود باد برده دارى!﴾ هم از ديگر حالت هاى ممکن هستند که خنثا و هيچ سويه نبوده و به همين دليل در زبر اخلاق کاربردى ندارند.  بنابراين، براى بررسى هنجارها و ارزش ها از جمله ها و گفته هايى استفاده مى شود که خود داراى بار ارزشى و هنجارى نباشند. ׳

 رابطه فلسفه اخلاق با فلسفه متا اتيک، مانند رابطه علم با تئورى علمى است. ׳

 در زبر اخلاق ﴿متا اتيک يا اخلاق تجزيه و تحليلى﴾، تئورى ها و گفتارهاى اخلاقى از نظر منطقى، زبانى، پراگماتيستى و معناشناسانه مورد پژوهش قرار گرفته و طبقه بندى مى شوند. ׳

برخى از مهم ترين نظريه هاى زبر اخلاقى عبارتند از: ׳

تئورى هاى ريچارد هير، آلفرد آير، ادوارد مور، جان آوستين، چارلز استونسون. ׳

﴿نک: سيرى در فلسفه اخلاق﴾ ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭