زبان آورى، سخن ورى ﴿RhetoriK﴾ ׳

  هنر زيبا سخن گفتن. آموزش هنر سخن رانى. ׳

سخن ورى دانشى است که در دوران هاى باستان و رنسانس داراى نقش مرکزى و بسيار مطرحى بود که تنها به شکل خارجى و بيانى زبان توجه ننموده، بلکه به فرمول بندى شناخت هم مى پردازد و از اين رو با فلسفه رابطه تنگاتنگى دارد. ׳

بر پايه نظرهاى استادان فن سخن ورى، تجربه هنگامى تجربه است که در سخن آمده و با ابزارهاى زبانى، بيان و انتقال داده شود. فهم و درک، موضوعى صرفن انسانى است که بايد در ارتباط با ديگر انسان ها آزموده شده و امکان کنش هاى بعدى را فراهم نمايد. ׳

وحدت ميان فهم و کنش، شناخت و احساس، هدف سنتى دانش سخن ورى است. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭