طبيعت ﴿nature﴾ ׳

مجموعه هر آنچه وجود داشته ، مشاهده و تجربه مى شود، به اين شرط که ساخته انسان نباشند. شامل مواد کانى، آلى، گياهان و حيوانات ﴿مفهوم مادى طبيعت﴾. ׳

 هر آنچه تابع قانون هاى طبيعى باشد ﴿مفهوم صورى، فرمال﴾. ׳

 - طبيعت به عنوان مفهومى که در برابر مفهوم انسان و کنش هاى او قرار مى گيرد ﴿ارسطو﴾، در

برابر مفهوم روح ﴿هگل﴾، در برابر مفهوم آزادى و قانون مندى خردمندانه ﴿کانت﴾، در برابر مفهوم تاريخ ﴿درويسن﴾، در برابر مفهوم فرهنگ و جامعه ﴿هابس، لاک﴾. ׳

طبيعت سرچشمه انرژى و انبار مواد مورد استفاده و نياز انسان است که نامحدود نبوده و آسيب پذير مى باشد. انسان در برابر طبيعت و همه موجودات آن مسئول است. اين مسئوليت فقط بدليل " حق طبيعى" نسل هاى آينده براى بهره ورى از طبيعت نيست، بلکه پاسداشت خود انسانيت و زادگاه و کارگاه جان و خرد اوست. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭