سود شخصى ، خويش کامى ﴿Selbstinteresse ,self-interest﴾ ׳

توجه به شخص خود و منافع شخصى در رابطه با تمامى موضع گيرى ها، رفتارها و کردارها. ׳

مفهوم سود شخصى از نظر روانى سوبژکتيو در بر گيرنده نيازها، آرزوها و انگيزه هاى فردى و در جهت پاسخ گويى به آنها به منظور نگهدارى و بقاى آن فرد است. در مجموع، پى گيرى سود شخصى يک هدف نهايى را دنبال مى کند: خوش بختى فردى ! ׳

واقعيت اين است که رفع نيازها و توجه تنها به ارضاى خواست هاى فردى، در دراز مدت بجاى تامين خوش بختى شخصى، به مانعى بر سر راه آن تبديل مى شود. در شرياطى که همه صرفن بدنبال کسب خوش بختى براى خود باشند، بعيد نيست که افراد زيادى از وسيله مشخصى براى خود استفاده برند که نتيجه آن به گفته هابس، نبرد همه بر عليه همه خواهد بود. تنها در يک وضعيت حقوقى مى توان از  اين خطر جلوگيرى نمود. يعنى ايجاد محدوديت در منافع شخصى بر اساس قانون هاى همگانى. قانون مندى هاى عقلانى، پايه و بنيان وجودى زندگى شهروندى هستند. از آنجا که هر فردى به جمع و افراد ديگر نيازمند است، تلاش در رعايت احترام به ديگران مى کند و اعتماد، صداقت و يارى هاى متقابل ﴿قانون هاى اخلاقى﴾، شخصيت او را شکل مى دهند. ׳

 در بررسى هاى ابژکتيو ﴿و نه سوبژکتيو، روانى﴾ مى توان سود شخصى را بعنوان اصل هستى انسانى فهميد: سود شخصى انسان در شکوفايى هنرى، اجتماعى، سياسى، روشنفکرانه و تحقق عقلانيت اوست. يعنى انسان از بردگى لذت ها و قدرت طلبى هاى فردى رهايى يافته و با کنترل خردمندانه، خود را در سطح بالاترى کشف مى نمايد. مطابق حکمت و آموزش هاى فلسفى، سود شخصى يکايک انسان ها تنها در يک نظم حقوقى اخلاقى خردمندانه به خوبى تامين شده و زندگى در آزادى، امنيت، صلح، عدالت و دوستى براى انسان و آيندگان او ممکن مى شود. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭