سمبل ، نماد ﴿symbol﴾ ׳

واژه يونانى به معنى نشانه، علامت. ׳

نماد، نشانه چيزى است که مى تواند در يک زمينه اجتماعى و يا رابطه اى مشخص داراى معناى ويژه اى باشد، مانند نشانه هايى که در رياضيات و يا در راهنمايى و رانندگى بکار مى روند. براى ساختارگرايان، سيستم هاى سمبليک پيوند دهنده نهادها هستند ﴿مثلن، کنش هاى نمادين در مسجد و کليسا﴾. هر نمادى چون يک زبان راز و رمزى است که تنها در حوزه مربوط به خود قابل فهم است ﴿مانند صليب در مسيحيت﴾. ׳

زندگى روزمره سرشار از نمادهاست. اين نمادها نقش هاى بسيار گوناگونى دارند ﴿آگاه کننده، اخطار دهنده، مجاز شمارنده، ممنوع کننده،...﴾. ׳

در روان شناسى به ويژه گى هاى بيانى ﴿نوشته ها، خط، حالت هاى رفتارى، حرکت،...﴾ بعنوان نمادهايى نگاه مى شود که بازگو کننده و بازتابنده زندگى روانى هر فرد هستند. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭