پارادکس ، ناسازنما ، ناسازه ﴿paradox﴾ ׳

پارادکس، از واژه يونانى  para به معنى ضد و doxa  به معنى عقيده و نظر. ׳

وجود پارادکس هنگامى است که دليل و پنداشت ناشى از آن در همخوانى نباشند و يکديگر را نفى کنند. ׳

مفهوم پارادکس نزد " کى يرکه گارد" به اين معنى است که دين و مذهب داراى پارادکس هستند، چرا که خداوند، خود را فقط براى يکى از بندگان برگزيده اش آشکار نموده و يا تنها با يک فرد از طريق وحى ارتباط گرفته است، که اين با انگاشت وجود خدايى که طبق آموزش هاى مذهبى در همه جا و بدون واسطه وجود دارد، در تناقض است. ׳

ناسازنمايى ﴿پارادکسى﴾ در منطق براى گفته هايى بکار مى رود که در وهله نخست روشن نيستند، ولى حقيقت دارند. ׳

 در رياضيات مدرن و بسيارى از تئورى هاى فلسفى به مفهوم پارادکس پرداخته شده است. مانند: پارادکس در انتخابات دمکراتيک، در بخت آزمايى ها، در تحليل ها، در احتمالات، در کاربرد مفهوم ها، در قانون گزارى ها، ... ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭