معجزه ﴿wonder ,Wunder﴾ ׳

لاتين  miraculum

اتفاق، داده يا موضوعى نامعمول که قابل توجيه و توضيح نبوده و به طور مستقيم با قانون هاى طبيعى در ناهمخوانى باشد. چنين امرى، بر پايه باور به دخالت قدرت هاى وراى طبيعى ﴿خدا، ارواح گذشتگان، ...﴾ استوار است و به آنها ربط داده مى شود. ׳

مطابق يزدان شناسى کاتوليک، اصول فيزيکى توسط معجزه قابل تغيير نيستند و خدا با چنين وضعيتى مخالف است: امکان معجزه، هرگز و از نظر اصولى، لزوم متافيزيکى نداشته و از نظر دينى پذيرفتنى نيست. ׳

پذيرش واقعى بودن معجزه موضوعى است وابسته به باورهاى فردى يا جمعى. ׳

امکان معجزه از سوى انديشه انتقادى مردود شناخته شده است. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭