مکتب فرانکفورت ﴿Frankfurter Schule﴾ ׳

 گروهى از فيلسوفان و جامعه شناسان که در مرکز پژوهش هاى علوم اجتماعى فرانکفورت ﴿آلمان﴾ گرد هم آمدند. اين مرکز از سال ١٩٣٠ توسط ماکس هورکهايمر ﴿١٩٧٣،Horkheimer  ١٨٩۵، فيلسوف، روان شناس و کارشناس امور اقتصاد ملى﴾ اداره مى شد. ׳

اعضاى اين مرکز علمى به دنبال قدرت گرفتن فاشيست ها، به نيويورک مهاجرت نموده و انستيتو خود را به آن شهر منتقل کردند. آشنايى و همکارى اين مرکز با انديشمندان دانشگاه کلمبيا در نيويورک ﴿به جاى دانشگاه فرانکفورت﴾ بسيار پر بار بود. ׳

همراه هورکهايمر، ديگر اعضاى معروف و شناخته شده اين گروه عبارت بودند از: ׳

آدورنو، مارکوزه، لونتال، اريش فروم، پولاک، بنيامين. ׳

مهم ترين انتشارات مکتب فرانکفورتdie Zeitschrift für Sozialforschung : ﴿گاه نامه پژوهش هاى اجتماعى ٣٩  ١٩٣٢﴾، studies in philosophy and social science ﴿مطالعاتى در فلسفه و علوم اجتماعى ۴١  ١٩۴٠﴾، Frankfurter Beiträge zur Soziologie ﴿ديدگاه هاى مکتب فرانکفورت در جامعه شناسى ٧١  ١٩۵۵﴾. ׳

هورکهايمر تئورى انتقادى جامعه را ويژه نماى مکتب فرانکفورت اعلام کرد و آن را به کمک تئودور آدورنو تکميل نمود ﴿با تاثيرپذيرى زياد از والتر بنيامين﴾. ׳

 در زمان کنونى، يورگن هابرماس مهم ترين نماينده اين جريان فکرى است. ׳

مکتب فرانکفورت بدون ترديد بيشترين تاثير را از آموزش هاى کارل مارکس گرفته است، ولى در همان حال از چسبندگى دگماتيک به انديشه هاى او پرهيز کرده است. ׳

فلسفه و علوم اجتماعى در قالب مکتب فرانکفورت به يکديگر نزديک شده و يک پروژه مشترک پژوهشى را تشکيل مى دهند. بررسى جامعه ، واقعن همان گونه که هست، شناخت قدرت و سلطه و برخورد انتقادى به آن به منظور يافتن امکان رهايى را مى توان جان مايه انديشه و مشغوليت اين جريان فکرى دانست. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭