خرافات ﴿Aberglaube ,superstition﴾ ׳
خرافات شکل خراب شده و منحرفى از باورها و اعتقادات است. تصورهاى ديوانه وار از پديده ها و تاثيرهاى آنها همراه تعبير و تفسيرهاى بيمار از طبيعت و روابط طبيعى. ׳
- هر موجود انسانى تمايل و کشش بسوى خرافات دارد، چرا که او از اين راه و با کمک شبه قاعده ها
و فرم هاى همزمانى پديده ها مى تواند دنيا را ساده کند. انسان بر پايه و بستر زيست روان شناختى و آنتروپولوژيک ويژه خود و بطور غريزى نياز به داشتن " ثبات" دارد، موجوديت اين ثبات مى تواند بنا بر دليل هاى متفاوت، در چارجوب خرافات توجيه و باور شود ﴿نظر گهلن، فيلسوف آلمانى﴾. ׳
خرافات به عنوان باور نابخردانه و غير منطقى، به معنى نبود روشن گرى، خاموشى خرد و نشان دهنده زبونى و ناتوانى انسان در برابر طبيعت و محيط پيرامون اوست. نادانى و جهل نسبت به پديده ها و چگونگى آنها، سبب پناه بردن به خرافات و تسليم به نيرويى برتر در وراى آنهاست. سيستم ها و قدرت هاى ارتجاعى سياسى اجتماعى ﴿در اروپا در سده هاى ميانى که کليسا قدرت داشت﴾ به وجود خرافات دامن زده و از آن استفاده سيستماتيک مى برند. ׳
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭