هوش ﴿intelligence﴾ ׳

از واژه لاتين intellegere به معنى بصيرت، داراى درک و شناخت بودن. ׳

استعداد و توانايى روحى و عقلى انسان، جهت سازگارى يا واکنش بجا و به موقع در شرايط جديد يا دگرگون يابنده. ׳

قدرت جنب و جوش و تحرک روحى عقلى ﴿مانند نيروى تصميم گيرى، داورى، ...﴾. ׳

برخوردارى از هوش ﴿هوشمندى﴾ شامل يک طيف است که در پايين ترين درجه آن ابله ﴿idiot﴾ ׳

و بالاترين آن نابغه ﴿genius﴾ قرار دارد. ׳

 افراد هوش مند داراى تيپ هاى گوناگونى هستند: ׳

 واکنشى ﴿reactive﴾، خود جوش، خود انگيخته ﴿spontaneous﴾، تيپ تئوريسين، تيپ عملى. ׳

 هر يک از اين تيپ ها مى توانند سازنده و نقاد هم باشند. ׳

ارزيابى ميزان درجه هوش و شناسايى تيپ افراد هوشمند با استفاده از تست هاى متفاوتى انجام مى گيرد. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭