حلقه وين ﴿Wiener Kreis﴾ ׳

گروهى از دانشمندان و فيلسوف ها که در سال ١٩٢٣ ميلادى در شهر وين ﴿مرکز اتريش﴾ گرد هم آمده و جريان فکرى پوزيتيويسم سده نوزدهم را در قالب نئوپوزيتيويسم يا پوزيتيويسم منطقى تکامل دادند. موريس شليک ﴿ Schlick .M، فيلسوف و فيزيکدان آلمانى، ١٨٨٢ - ١٩٣٦﴾ از نمايندگان مهم اين جريان به شمار مى رود. ׳

 پايه و روش علم، موضوع اصلى مورد بررسى اين گروه بود. حلقه وين در سال ١٩٢٩ با انتشار نشريه اى بنام Erkenntnis ﴿شناخت﴾ به افکار عمومى راه يافت. اين گروه نوشتارهاى ديگرى نيز  منتشر کرد و نشست و کنگره هاى گوناگونى نيز برگزار نمود. با درگذشت شليک در سال ١٩٣٦

فعاليت هاى جمعى اين گروه پايان گرفت و بدنبال پيروزى فاشيست ها، بيشتر اعضاى آن در دهه سى ميلادى مجبور به ترک وطن و پناهندگى در انگليس و آمريکا شدند، ولى همچنان در جهت گيرى هاى فلسفى دوران خود تاثيرگذار بودند. ׳

ديگر اعضاى فعال حلقه وين عبارت بودند از: فرانک، هان، نويرات، کارناپ، رايشن باخ، فايگل، گودل، کرافت، وايسمن. ׳

 آير، همپل، کلسن و پوپر هم مدتى با اين گروه همکارى مى کردند. حلقه وين با گروه ورشو و برلين رابطه اى دوستانه و نزديک داشت. ׳

در مجموع، نوپوزيتيويسم بر پايه تلاش هاى حلقه وين و بعنوان يک جريان فکرى، بيشتر در زمينه تئورى علمى، منطق علم و فلسفه تجزيه و تحليلى به تکامل خود ادامه داد. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭