حالت مندى ، وجهيت ﴿modality ,Modalitaet﴾ ׳

از ريشه لاتين modus به معنى شيوه، گونه، حالت، چگونگى. ׳

گونه اى که هستى وجود دارد و پديدار مى گردد. ׳

مقوله هاى حالت مندى از نظر کانت عبارتند از: امکان، وجود، لزوم، ﴿ممکن، موجود، لازم﴾ که ضد آنها هم نا ممکن ﴿ناشدنى﴾، نا موجود ﴿غير واقعى﴾ و نا لازم ﴿اتفاقى﴾ ناميده مى شود. ׳

بر همين اساس، نيروى قضاوت و داورى ها در حالت نمايى خود، به سه طبقه يا گروه تقسيم مى شود: ׳

داورى هاى دشوار ﴿problematic﴾، که ممکن بودن موردى را مشخص مى کنند. ׳

داورى هاى تصديقى، انگارشى ﴿assertoric﴾، که واقعيت داشتن موردى را بيان مى کنند. ׳

داورى هاى برهانى، ضرورى ﴿apodictic﴾، که گوياى ضرورت و لزوم يک مورد مى باشند. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭