فرماليسم ﴿formalism﴾ ׳

نگرشى که تنها به صورت و شکل هر چيز اهميت مى دهد و درون مايه را فراموش مى کند. ׳

فرماليسم در هنر و ادبيات به ويژه در مکتب زبان شناسى مسکو، که پيش از انقلاب اکتبر روسيه تشکيل شده بود، ديده مى شود. فرماليسم در لژيستيک، شمايى است که گفته ها و دليل هاى آن را بطور فرمال ﴿شکلى، صورى﴾ به يکديگر مربوط ساخته و به نتيجه گيرى مى رسد. ׳

هر گاه رابطه ميان دو گفته را بتوان درست يا اشتباه دانست، آن را فرماليسم دو ظرفيتى مى نامند و اگر امکان بيشترى وجود داشته باشد ﴿درست، اشتباه، ممکن﴾، آن را فرماليسم چند ظرفيتى مى خوانند. ׳

 فرماليسم تهى، هنگامى است که تئورى ها، مفهوم ها يا ساختارها تنها از جنبه صورى آن بررسى شوند و درون مايه آنها حذف گردد. ׳

 کاربرد مفهوم فرماليسم در دوران کنونى تنها در دايره رياضيات و منطق نيست و مى توان استفاده از آن را در شاخه هاى گوناگون علمى مشاهده نمود. البته تعريف مشخص " فرم" و درون مايه يا ماده در حوزه هاى مختلف داراى تفاوت هاى اصولى است. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭