الهام ﴿inspiration﴾
׳
اينسپيراسيون، واژه لاتين به معنى دم،
نفس کشيدن. ׳
- در مفهوم روان شناسانه، به معنى
يادآورى ناگهانى از چيزهايى درونى که بدون ارتباط " مستقيم" با رفتارها و رويدادهاى
کنونى هستند که به ويژه در آفرينش هاى هنرى ديده مى شود.
׳
- الهام گرفتن، رابطه اى است احساسى -
هيجانى و غير ارادى که در مذهب جنبه هاى صرفن متافيزيکى نظرآورانه ﴿سپکولاتيو﴾
يافته و آن را " وحى الاهى" يا دريافت پيام خداوند مى فهمند ﴿دميدن روح خدايى از آن
سوى طبيعت﴾. ׳
- در الهام واقعى ﴿رآل﴾، به درون مايه
و بودگى آن اشاره مى شود. ׳
در الهام زبانى ﴿وربال﴾،واژه هاى
آوايى را نيز مورد توجه قرار مى دهند و به تاثير زبان کاربردى در طرح و پيدايش
پديده الهام مى پردازند. ׳
- الهام، دريافت هاى وراى طبيعى است که
معمولن همراه تحريک هاى هيجانى بوده و ممکن است تا مستى و شوريدگى ادامه يابد
﴿الهام در عرفان﴾. ׳
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭