دگماتيسم ، جزم باورى ، جزم انديشى ﴿dogmatism﴾ ׳

از ريشه يونانى دگما به معنى عقيده، نظر. ׳

 مفهوم دگم يا جزم، در نوشتارهاى فلسفى، به آن بخش از باورهاى فرقه اى يا دينى و ايدئولوژيک گفته مى شود که بدون چون و چرا پذيرفته شده اند و هيچ گونه شک، بحث و يا پرسشى را بر نمى تابند. ׳

پافشارى و چسبندگى بر يک نظر يا عقيده اى غير مستدل، حتا و بويژه هنگامى که با دليل هاى مخالف خود روبرو گردد. ׳

 دگم، ادعايى ﴿مبتنى بر آموزه هايى﴾ است که پشتوانه عقلانى ندارد، و در همان حال، با تمام نيرو و با استفاده از همه شگردهاى ممکن، از حوزه خرد نقاد مى گريزد. ׳

گونه اى از تفکر متافيزيکى که به بنيان هاى وجودى، ويژه گى ها و محدوديت هاى خود توجه اى نداشته و در برابر نقد گرايى و انديشه هاى انتقادى قرار مى گيرد ﴿کانت﴾. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭