ديالوگ ، گفت و شنود ﴿Dialog ,dialogue﴾ ׳

ديالوگ به معنى بحث و گفتگو است و نبايد آن را با گفتمان ﴿ديسکورس﴾ يکى دانست. ׳

 ديالوگ، نقش مهمى در فلسفه داشته و دارد. سقرات از اين روش براى جستجوى حقيقت و درک خردمندانه واقعيت استفاده مى کرد. ׳

 مفهوم ديالوگ در گرايش فلسفى " ديالوگيسم" بيشترين اهميت را مى يابد: ׳

از آنجا که " من" و " تو"  دو سوى يک ديالوگ را تشکيل مى دهند، ديالوگيسم را فلسفه من - تو نيز ناميده اند. براى ديالوگيست ها، گفتگو و رابطه ديالوگى بعنوان زيربناى تئورى شناخت در نظر گرفته مى شود. برخى از ديالوگيست ها بر اين هستند که هر فرد، تنها با شرکت در يک ديالوگ است که داراى شخصيت و خويشتن واقعى خويش شده و مى توان او را " شخص" ناميد. ׳

  ديالوگيست هاى راديکال از اين هم فراتر رفته و اصلن امکان وجود من و شخص را وابسته و مشروط به انجام يک گفتگو مى دانند. براى آنها، وجود " سوبژه" در خارج از گفتگو ناممکن است. ׳

جريان ديالوگيسم خود را در برابر " فلسفه مونولوگيستى" قرار داده و از اين زاويه به فلسفه ترانسندنتال هم انتقاد مى کند. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭