دمکراسى ، مردم سالارى ﴿democracy﴾ ׳

واژه يونانى از demos ﴿مردم﴾ و kratie ﴿سرورى، سالارى﴾. ׳

منظور از دمکراسى، فقط گونه اى از حکومت نيست، بلکه يک شيوه زندگى سياسى اجتماعى است. ׳

بعنوان حکومت، دمکراسى نوعى از سيستم اعمال قدرت است که از مردم نيرو مى گيرد ﴿حاکميت خلق﴾ و اراده عمومى ﴿و نه مجموع اراده هاى فردى﴾ را در قالب نهادهاى انتخابى بطور مستقيم ﴿شوراها﴾ و نامستقيم ﴿نمايندگى﴾ اعلام مى نمايد که توسط دولت پى گيرى و اجرا مى شود. ׳

 مشارکت سياسى شهروندان در قانون گزارى ها، از راه انتخابات ﴿راى گيرى و راى دهى﴾ نمود يافته و نيروهاى حکومتى با پاى بندى واقعى به قانون و حقوق بشر، آزادى و خدشه ناپذيرى کرامت ذاتى شهروندان را تضمين مى کنند ﴿حکومت حقوقى﴾. دولت از سوى اکثريت پارلمان، يک حزب و يا ائتلاف احزاب تشکيل مى شود و توسط اپوزيسيون قانونى ﴿مطابق قانون اساسى﴾ کنترل مى گردد ﴿پارلمانتاريسم﴾. ׳

 اصول بنيانى سيستم هاى دمکراتيک عبارتند از: حقوق بشر، قانون اساسى، انخابات، سيستم چند حزبى، اپوزيسيون قانونى، استقلال قوه قضاييه، دادگاه قانون اساسى. ׳

عنصرهاى پايه اى دمکراسى: حاکميت ملى، حکومت حقوقى، آزادى، برابرى. ׳

مردم در شرايط دمکراتيک امکان تعيين سرنوشت خود را يافته و از حق بالندگى و خوش بختى خود دفاع مى کنند. خوش بختى همگان همراه کمترين محدوديت براى تک تک افراد، سر لوحه دمکراسى است. هر سيستم حکومتى که دمکراتيک نباشد، نمى توان آن را قانونى دانست، چرا که حاکميت خلق سرچشمه قانون و قانونيت است ﴿بايد باشد﴾. ׳

پيش شرط دمکراسى وجود شهروندانى است که عاقل، بالغ و مسئوليت پذير بوده و حاضر باشند در چارچوب هنجارهاى قانونى زندگى و عمل نمايند. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭