اخلاق سياسى (political ethics)

اخلاق سياسى بخشى از فلسفه سياسى است. ׳

مقوله هاى فلسفه سياسى: حاکميت سياسى، عدالت و چگونگى برقرارى آن، حقوق شهروندان، حقوق بشر، جنگ ، صلح، آزادى و امنيت اجتماعى. ׳

 اجراى سياست، در آخرين تحليل، چيزى جز عقد قرارداد اجتماعى و رعايت و پاى بندى بدان نيست. يعنى، وابستگى سياست به اخلاق را نمى توان امرى صورى ﴿فرمال﴾، ظاهرى و جداپذير دانست. هدف سياست، دست کم، عبارت است از فراهم نمودن و حفظ و تضمين صلح، آشتى و همکارى اجتماعى. ׳

 مطابق آموزش هاى کانت، تصور وجود سياست بدون اخلاق، تصورى است اشتباه، که داراى تناقض درونى است، چرا که سياست بدون خرد عملى ﴿اخلاق﴾ اصلن سياست نيست، بربريت است. البته، وحشى ترين و بربرترين سياست ها نيز، به اجبار، نمى توانند تهى از بار اخلاقى باشند. ׳

اخلاق در ساختار و ماهيت سياست وجود داشته و در بدترين شکل، حالتى راکد و " رسوب شده " دارد. رابطه پايه اى ميان اخلاق و سياست به اين معنى نيست که نمى توان سياست هاى ضد اخلاقى اجرا نمود. بدنبال گسترش نهادهاى اجتماعى، آگاهى شهروندان و افزايش حساسيت و مسئوليت پذيرى آنها، امکان اعمال سياست هاى ضد انسانى و بدون توجه به حقوق پايه اى، همواره محدودتر مى گردد. ׳

 بر قرارى و تامين دمکراسى و تشکيل حکومت حقوقى دمکراتيک، تنها راه ممکن و شناخته شده براى شکوفايى اخلاقى سياست است. ׳

اخلاق پديده اى است که از درون سياست هاى مردمى دمکراتيک مى جوشد و مى شکوفد. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭