آبرو ، شرف ﴿Ehre﴾ ׳

 ارزشى است که ديگران در زندگى جمعى به يک فرد گذاشته و او را به رسميت مى شناسند. ׳

داورى مثبت و احترام آميز در گفتار و کردار که بطور نمادين ارزش بالاى شخص را بيان نموده و ما خود را متقابلن بر آن پايه مى سنجيم ﴿توماس هابز﴾. ׳

هر کسى نسبت به آنچه هست و مى دهد، مورد داورى جمعى قرار مى گيرد. و چنانچه کنش، رفتار و تاثيرهاى او ارزش اجتماعى و معنوى داشته باشند، آبرو دار و با شرف است ﴿ارسطو﴾. ׳

 کيفيتى که نسبت به توانايى، دارايى، مقام، شغل، سن و سال،... براى يک فرد در نظر گرفته مى شود. ׳

 مفهوم آبرو داشتن، به سيستم ارزش گزارى، تصورها و فرهنگ يک جمع و يا ملت بستگى دارد. هر فرد به تاييد از سوى ديگران وابسته بوده و در اين رابطه به داشتن آبرو براى خود نياز دارد. ׳

 اين مفهوم در برخى از موارد به شکل " غيرت" بروز مى کند که نشان دهنده پافشارى و زياده روى براى رسيدن و يا نگهدارى از شرف و آبرو است ﴿آکوييناس﴾. چگونه در نظر ديگران بودن ﴿بنا بر شوپنهاور﴾ به اشتباه بعنوان تنها هدف اخلاقى نام برده شده است، در حالى که کسب هويت بر پايه رسميت يافتن از سوى ديگران، فقط بخشى از اخلاق است ﴿اخلاق شغلى، اخلاق جنسى، اخلاق خانوادگى،...﴾. ׳

غيرتى شدن و غيرت داشتن به معنى حفظ آبرو يا جلوگيرى از آبرو ريزى بوده و همراه انتقام و آسيب رسانى مادى و يا معنوى به ديگرى مى باشد، امرى که در سيستم هاى حقوقى دوران ما هيچگاه پذيرفتنى نيست و از نظر اخلاقى هم نبايد و نمى تواند قابل دفاع باشد. ׳

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭